Czarnuszka siewna (Nigella sativa) od stuleci jest obecna w kuchniach i tradycyjnej medycynie Bliskiego Wschodu, Azji i Afryki Północnej. Nazywana bywa czarnym kminkiem, choć z kminkiem nie ma wiele wspólnego. Współcześnie największą popularnością cieszy się tłoczony na zimno olej z jej nasion. Sprawdzamy, co o nim wiadomo i komu może się przydać.
Spis treści
Co zawiera olej z czarnuszki?
Olej jest źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych, głównie linolowego i oleinowego, a także lotnych związków aromatycznych. Najczęściej wspomina się o tymochinonie, substancji, której przypisuje się właściwości antyoksydacyjne. Jego zawartość zależy od jakości nasion i sposobu tłoczenia. Olej ma charakterystyczny, lekko pikantny, gorzkawy smak, który nie każdemu odpowiada.
Na co pomaga olej z czarnuszki?
Pytanie o to, na co pomaga olej z czarnuszki , wraca niemal codziennie. Trzeba odpowiedzieć ostrożnie. Badania, w tym małe badania kliniczne, sugerują, że składniki czarnuszki mogą wspierać odporność, łagodzić objawy alergii sezonowych oraz korzystnie wpływać na kondycję skóry. Wiele z tych wyników jest jednak wstępnych i wymaga potwierdzenia na większych grupach osób. Olej z czarnuszki jest suplementem diety, nie lekiem, i nie leczy chorób.
W praktyce sięgają po niego osoby, które chcą wesprzeć naturalną odporność w sezonie jesienno-zimowym, zadbać o skórę i włosy (stosowany także zewnętrznie) albo po prostu wzbogacić dietę w zdrowe tłuszcze.
Olej z czarnuszki a skóra i włosy
Poza spożyciem olej bywa stosowany zewnętrznie. Niewielką ilość można wmasować w skórę głowy przed myciem, dodać do kremu do rąk albo nałożyć na suche łokcie. Zawarte w nim kwasy tłuszczowe pomagają natłuszczać naskórek, a sam olej dobrze się wchłania. Osoby o skórze trądzikowej powinny go stosować ostrożnie, ponieważ u niektórych może zapychać pory. Jeśli skóra reaguje zaczerwienieniem lub swędzeniem, natychmiast zrezygnuj z dalszego stosowania.
Jak dawkować olej z czarnuszki?
Dorośli najczęściej stosują od pół do jednej łyżeczki oleju dziennie, jedno- lub dwukrotnie. Dobrze zacząć od mniejszej porcji, aby sprawdzić tolerancję. Olej najlepiej przyjmować podczas posiłku lub po nim, co łagodzi ewentualne podrażnienie żołądka. Można go połączyć z łyżką miodu albo dodać do jogurtu czy koktajlu.
U dzieci wprowadzenie oleju powinno być zawsze konsultowane z pediatrą. Jeśli lekarz się zgodzi, stosuje się znacznie mniejsze porcje, zwykle ćwierć do pół łyżeczki dziennie. Nie należy podawać oleju z czarnuszki niemowlętom.
Kto powinien zachować ostrożność?
Z oleju z czarnuszki powinny zrezygnować lub skonsultować się z lekarzem kobiety w ciąży i karmiące piersią. Ostrożność zalecana jest również u osób przyjmujących leki obniżające poziom cukru, ciśnienie lub leki przeciwzakrzepowe, ponieważ czarnuszka może nasilać ich działanie. Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym warto poinformować lekarza o stosowaniu suplementu. Zewnętrznie olej może u niektórych osób wywołać podrażnienie lub uczulenie, dlatego najpierw wykonaj próbę na małym fragmencie skóry.
Jak wybrać dobry olej z czarnuszki?
Sięgaj po olej tłoczony na zimno, najlepiej nierafinowany i nieoczyszczany, w butelce z ciemnego szkła, która chroni go przed światłem. Na etykiecie sprawdź datę przydatności i sposób przechowywania. Po otwarciu olej trzymaj w lodówce i zużyj w ciągu kilku tygodni. Nie podgrzewaj go, bo wysoka temperatura niszczy wartościowe składniki. Zapach powinien być intensywny, ale nie jełki.
Jak długo stosować?
Zwykle przyjmuje się, że olej z czarnuszki stosuje się w kilkutygodniowych cyklach, na przykład przez 48 tygodni, po czym robi się przerwę. Przy dłuższym stosowaniu najlepiej porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Jeśli po kilku dniach pojawią się dolegliwości żołądkowe, biegunka lub wysypka, zrezygnuj z oleju i skonsultuj się ze specjalistą.
Podsumowanie
Olej z czarnuszki to ciekawy dodatek do codziennej diety, ale nie cudowny środek. Stosowany rozsądnie, w umiarkowanych dawkach, może być elementem dbania o odporność i skórę. Jeśli przyjmujesz leki, jesteś w ciąży lub planujesz podawać go dziecku, najpierw porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą.
Artykuł zewnętrzny
